Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Ο πρώτος μου Ντίκενς: Μεγάλες προσδοκίες (Η πρώτη μου λογοτεχνία)

Ο Γιάννης πλέον πλησιάζει τα 4,5 και παρόλο που το μυαλό του είναι συνέχεια στο παιχνίδι, όταν έρχεται ένα βιβλίο στο σπίτι μας, κάθεται και το περιεργάζεται και το μελετάει αρχικά πάντα μόνος του. ,ετά θα μου ζητήσει να του το διαβάσω.
Αυτή τη φορά είχαμε να διαβάσουμε την πρώτη μας λογοτεχνία από τις εκδόσεις μεταίχμιο Ο πρώτος μου Ντίκενς: Μεγάλες προσδοκίες

Πρόκειται για την ιστορία του Πιπ, ενός ορφανού αγοριού που ζει με την αδελφή του και τον σιδερά άνδρα της τον Τζο στην Αγγλία, και μια νύχτα στο πιο ασυνήθιστο μέρος του κόσμου και της ζωής ενός μικρού παιδιού, στο κοιμητήριο, θα δει την τύχη του να αλλάζει, χωρίς να το καταλάβει.
παρακολουθήσαμε την ιστορία της ζωής του και τις προσδοκίες που είχε

Διαβάσαμε τη Μίλι & Μάγκνους 1: Ο εξαφανισμένος βαρόνος

Τι σχέση μπορεί να έχει ένας βαρόνος με μια κλέφτρα; 

Σχέση φιλίας! Ο βαρόνος Μάγκνους Μάγκνους  συναντά την Μίλι όταν αυτή καταφέρνει να μπει κρυφά στον πύργο του με σκοπό να τον κλέψει. Ο Μάγκνους είναι ένα μικροκαμωμένο αγόρι. Είναι επιτυχημένος εφευρέτης, μιλάει δεκαπέντε γλώσσες και στα οκτώ του χρόνια έγραψε το πρώτο του βιβλίο. Ο Μάγκνοθς ζει στον Πύργο του Στερνμπουργκ, που θα πει: Πύργος των Άστρων. Ο πύργος έχει ούτε ένα, ούτε δύο αλλά εβδομήντα επτά δωμάτια! Διαθέτει επίσης τάφρο με γέφυρα, οπώς στις ταινίες των ιπποτών, τεράστιο υπόγειο και μπουντρούμι το οποίο ευτυχώς, έχει πάψει να λειτουργεί εδώ και χρόνια. Ο Μάγκνους ζει μαζί με τον Μαξ. Πρόκειται για ένα σκύλο ράτσας σνάουντερ, ο οποίος εκτελεί χρέη σοφέρ, μάγειρα, κηπουρού και μπάτλερ. 

"Η Μίλι τώρα δεν είναι ένα συνηθισμένο κορίτσι. Η Μίλι είναι μια κλέφτρα, για να μην πω η καλύτερη κλέφτρα του κόσμου. "Η Μίλι έχει έναν θείο, τον Έντε. Ήταν και ο ίδιος πετυχημένος διαρρήκτης κι έχει μάθει πολλά στη Μίλι στην αρχή της καριέρας της. Βέβαια κανείς δεν ξέρει ποια είναι η δουλειά της. Όλοι βλέπουν ένα τρομερά αδύνατο κορίτσι, λεπτό σαν μολύβι, με τρομερά μεγάλα πόδια. 

Διαβάσαμε τον Στούαρτ τον ποντικομικρούλη από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Τι κάνει ο γνωστός ποντικός στο σπίτι μας
Πριν λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μας o Στούαρτ ο ποντικομικρούλης  και με αγωνία και λαχτάρα καθίσαμε και τον διαβάσαμε. 

Ένας μικρόσωμος τύπος με μεγάλη καρδιά, φαβορίτες, μικρή ροζ μυτούλα και ποικιλόμορφες ενδυματολογικές επιλογές, ο Στούαρτ, ψάχνει να βρει την θέση του στην κοινωνία και αναζητά ένα μέρος που θα το αποκαλεί "σπίτι" μέσα σ' ένα απίστευτα υπερμεγέθη κόσμο. '

Έτσι, όταν τον υιοθετεί η οικογένεια Μικρούλη, μια κανονική οικογένεια ανθρώπων, ο Στιούαρτ συναντά μια σειρά από περιπέτειες με μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένου και του μεγάλου εχθρού του, του κατοικίδιου γάτου που ακούει στο όνομα Σνόουμπολ, ενώ παράλληλα μαθαίνει το αληθινό νόημα της οικογένειας, της πίστης και της φιλίας.

Η ζωή που έλειπε του Κώστα Κρομμύδα από τις εκδόσεις Διόπτρα

Πριν λίγες μέρες έλαβα στα χέρια μου την αναθεωρημένη επανέκδοση του βιβλίου δια χειρός Κώστα κρομμύδα Η ζωή που έλειπε
Τον συγγραφέα τον γνώρισα από τα άλλα δυο του βιβλία που διάβασα το φθινόπωρο.
Ουρανόεσσα και  μη με λησμόνει
 Νέος συγγραφέας με νέες ιδέες , με άλλο τρόπο σκέψης και μου αρέσει πολύ η γραφή του


 Όταν πήρα αυτό το βιβλίο στην αναθεωρημένη επανέκδοση του με την επιμέλεια και προσθήκη κάποιων γεγονότων από τον ίδιο τον συγγραφέα  ξεκίνησα να το διαβάζω ήδη από την ώρα που το είχα στα χέρια μου
Τελικά ο συγγραφέας κάθε φορά με εκπλησει. Και ναι μου αρέσει πολύ η γραφή αυτού του ανθρώπου. Άλλες ιδέες, άλλα μυαλά. Έρχεται με μια ιστορία  συγκλονιστική με ανατροπές και εναλλαγές συναισθημάτων που σε αιχμαλωτίζει με την ροή του λόγου του. Ενα βιβλίο που διαβάζετε χωρίς διακοπή. Η περιγραφή του είναι φρέσκια 

Δυο φορές κι έναν καιρό... ήταν η Σταχτοπούτα

Πριν 3 μήνες περίπου είχα την χαρά και την τιμή να διαβάσω το πρώτο  παραμύθι της Μαρίνα Γιώτη τη Σκουφοκοκκινίτσα και μπορεί να έχω αγόρι και να μην νοιάζεται για Πριγκίπισσες και Σταχτοπούτες και Κοκκινοσκουφίτσες νοιάζομαι όμως ''εγώ''. Κάποτε αυτές οι ηρωίδες μεσουρανούσαν στο '' κόσμο'' μου.


 Που λέτε ήθελα πολύ να διαβάσω το παραμύθι της , την κοσμοθεωρία της , τον τρόπο σκέψη της και πως είναι να δεις τα πράγματα αλλιώς. Αφού εντυπωσιάστηκα , τότε περίμενα πως και πως να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της που και αυτό έχει την ίδια φιλοσοφία.

O Σαυρής και η αριθμοσαλάτα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο


Καλημέρα παρεακι, σήμερα θα θα σας παρουσιάσω ένα βιβλίο παραμύθι που βρήκε θέση στη  βιβλιοθήκη μας, και που έχω να πω ότι τελικά μας αρέσουν τα καινούργια και που κινούν την περιέργεια των μικρών μας
O Σαυρής και η αριθμοσαλάτα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο είναι το τρίτο στη σειρά βιβλίο και αφορά ένα δεινοσαυράκι το μικρο Σαυρή


Είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς του Ούτε Κράουζε με ήρωα το μικρό δεινόσαυρο Σαυρή (μετάφραση Γιώτα Λαγουδάκου).
Ο μικρός Σαυρής αγαπά πολύ το σχολείο. Του αρέσει η δασκάλα του, οι συμμαθητές του και τα παιχνίδια στα διαλείμματα. Το μόνο που δεν του αρέσει είναι εργασίες. Και ειδικά αυτές των μαθηματικών. Μερικές φορές είναι τυχερός και η μαμά του τον βοηθάει ή ακόμα καλύτερα τις κάνει για αυτόν. Αλλά σήμερα είναι μόνος στο σπίτι και αύριο έχει διαγώνισμα άρα πρέπει να προετοιμαστεί.

Διαβάσαμε το βιβλίο καληνύχτα λέμε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος

Πριν από μερικές ημέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος το παιδικό βιβλίο «Καληνύχτα λέμε!» και έτυχε να πέσει στα χέρια μου καθώς σκάλιζα τα ράφια βιβλιοπωλείου. Αρχικά, το ενδιαφέρον μου τράβηξε το πολύ εντυπωσιακό εξώφυλλο που παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, τον Αρκούδο και τον Πάπιο.

Όσα δεν έγιναν λέξεις της Ελένη Γαληνού

Ένα δύσβατο ταξίδι στα σοκάκια της λήθης είναι το νέο βιβλίο της συγγραφέως Ελένης Γαληνού. Ένα ταξίδι στις αναμνήσεις, που βρήκαν καταφύγιο στη θαλπωρή της λησμονιάς για να σώσουν μια ανθρώπινη ψυχή και να προστατέψουν τα αθώα θύματα μιας προδοσίας. Ένα σκισμένο ημερολόγιο, μια παλιά ζωγραφιά και οι χτύποι του ρολογιού θα αποτελέσουν το έναυσμα για να έρθουν στο φως κρυμμένα μυστικά και συνταρακτικές αλήθειες. Κομμάτι κομμάτι οι θύμησες θα αρχίσουν να σκιαγραφούν τα γεγονότα, που ένωσαν τρεις καρδιές με νήματα αγάπης και τις παρέσυραν σ’ ένα γαϊτανάκι τραγικών λαθών και αποφάσεων. Ένα μυθιστόρημα για “όσα δεν έγιναν λέξεις”, για την απόλυτη αγάπη, για τη δίνη του έρωτα, για τη δύναμη της συγχώρεσης.


Η αυλαία ανοίγει και βρισκόμαστε στην Αθήνα εν έτει 2016.

Διάβασα το βιβλίο ΄΄μη με λησμόνει΄΄ από τις εκδόσεις Διόπτρα


Tο «Μη με λησμόνει» : ειναι  ένα εκπληκτικό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα ,με γρηγορη πλοκη και ζωντανές εικόνες.Πραγματικά εντυπωσιασμένη από τα τόσο έντονα συναισθήματα που μου έβγαλε στην επιφάνεια. Σίγουρα είναι από τα βιβλία που μένουν στον αναγνώστη . Δεν μιλά απλά για τις ανθρώπινες σχέσεις και τα μυστικά που κρύβουμε μέσα μας! Μίλα για τη δύναμη που πηγάζει από μέσα μας. Αυτή που ξέρει να διαπερνά εμάς και όλους όσους τυχαίνει να έχουμε στο πλευρό μας. Τη δύναμη που εκπέμπουμε ή μεταδίδουμε γύρω μας. Άλλοτε βουβή και άλλοτε θορυβώδη. Τη δύναμη της αγάπης. Αυτή τη δύναμη που πρέπει να βρούμε όλοι μας ...

Σε ένα συναρπαστικό σενάριο, το οποίο στο μυαλό του αναγνώστη εκτυλίσσεται πολύ κινηματογραφικά, το βιβλίο αυτό καθηλώνει όχι μόνο από την εύκολη αφήγησή του αλλά και από την ανατρεπτική του πλοκή. Είναι πραγματικά σπουδαίο το πώς ο συγγραφέας καταφέρνει να περιγράψει φαινομενικά διαφορετικές και ανεξάρτητες ιστορίες και σιγά σιγά να τις δέσει όλες μαζί σε ένα κυκλώνα συμπτώσεων που αφήνουν τον αναγνώστη άφωνο να προσπαθεί να «καταβροχθίσει» όσο πιο σύντομα μπορεί την ιστορία.

Στολίσαμε με το χριστουγεννιάτικο βιβλιοπυργάκι


Τι θέλει το παιδί σου για να έρθει σε επαφή με τα πρώτα νούμερα και τα πρώτα βασικά χρώματα;
Το βιβλιοπυργακι από τις εκδόσεις Διόπτρα είναι ένα πρακτικό βιβλίο που μαθαίνει το παιδι να μετράει μέχρι το δέκα, και ο τρόπος είναι τόσο διασκεδαστικός που θέλοντας και μη θα το μάθει. 


Επιπλέον εξοικειώνεται με τα χρώματα και τις λέξεις των Χριστουγέννων

Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Πριν λίγο καιρό είχα παρουσιάσει στο σχολειό 2 βιβλία καλής συμπεριφοράς
όμως η σειρά είναι εμπλουτισμένη και αυτή τη φορά ήρθαν στα χέρια μου το βιβλίο τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε. 



Αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον μικρο μου που σχεδόν κάθε μέρα η δασκάλα μου κάνει παράπονα ότι το ΄΄σηκώνει΄΄ το χεράκι του.

Διαβάσαμε την παχουλή βατραχίνα του Στέφανου Παπαδόπουλου


Τις προηγούμενες ημέρες έφθασε στα χέρια μου ένα παραμύθι, που ενώ δεν περίμενα να με καταπλήξει και να με εντυπωσιάσει, γιατί μάλλον επειδή δεν είναι πολύ διαφημιζόμενο, μου προκάλεσε ένα δέος και μια ταραχή. Το παραμύθι η παχουλή βατραχίνα θίγει με πολύ ωραίο τρόπο ένα σύνηθες φαινόμενο που δεν θα πρέπει να παραγκωνίζεται από εμάς , τους μεγάλους. 
Το παραμύθι πάντα το διαβάζω  αρχικά μόνη μου, και ύστερα το διαβάζουμε μαζί με  τον Γιάννη, ωστε να μπορώ να το αφηγηθώ, σαν θεατρικό στυλ ή να δώσω έμφαση σε κάποιες λέξεις. Μολις το τελειωσα, δάκτυσα. Πραγματικα  το λατρεψα το βιβλιο.


Η βατραχίνα Σοφία έχει μεγάλη οικογένεια, μεγάλη καρδιά και μεγάλη… κοιλιά. Λατρεύει τον βενιαμίν της, τον Πρίγκιπα, και φροντίζει άψογα το νουφαρόσπιτό της. Δεν λέει όμως ποτέ όχι στις λιχουδιές. Α, όλα κι όλα! Υπάρχει άλλωστε τίποτα καλύτερο από ένα γλυκό κουνουπάκι;

Διαβάσαμε το Οχ, Χταπόδι, λάθος πόδι!


Ο Γιάννος το χταπόδι, που λέτε, έχει 8 ταλαντούχα πόδια.
Το κάθε ένα είναι διαφορετικό και εξαιρετικό στη δουλειά που κάνει.

Γιατί το  το συγκεκριμένο παραμύθι; Γιατί ο ήρωας μας λέγεται Γιάννος, όπως και ο μικρός μας και έτσι ταυτιστήκαμε. Με αυτό το παραμύθι γελάσαμε πολύ, γιατί το διαβάσαμε λίγο θεατρικά και έτσι ξεκαρδιστικέ στα γέλια ο μικρός


Το 1ο πόδι είναι γιατρός, το 2ο ξακουστός σεφ, το 3ο αξιωματικός στην Πυροσβεστική, το 4ο οικοδόμος, το 5ο ζαχαροπλάστης, στο 6ο φωτογράφος, το 7ο κηπουρός και το 8ο κουρέας.

Διαβάσαμε τον Όλιβερ Τουίστ

Ο Όλιβερ Τουίστ ήταν ένα παιδί που γεννήθηκε μια νύχτα σε άσυλο. Η μητέρα του ερχόταν από μακριά, κανένας δεν ήξερε από πού. Η φτωχή γυναίκα ξεψύχησε αφού ζήτησε να τη δώσουν να φιλήσει το νεογέννητο. 

Τους πρώτους μήνες της ζωής του, ο Όλιβερ τούς πέρασε στο άσυλο των απόρων. Αργότερα τον έστειλαν στο σπίτι της κυρίας Μαν που έπαιρνε από τον Δήμο χρήματα για να μεγαλώνει τα ορφανά. Η ζωή στο σπίτι εκείνο ήταν φοβερή για τα παιδάκια. Το περίεργο δεν ήταν που πέθαιναν αλλά που κατάφερναν να ζήσουν και να μεγαλώσουν με τα φαγητά που έτρωγαν και με τα κουρέλια που φορούσαν.


Στο σπίτι της κυρίας Μαν ο Όλιβερ έκλεισε τα 9 χρόνια του. Ήταν ένα παιδάκι χλωμό, αδύνατο, δειλό και πάντα τρομαγμένο. Στα 9 του χρόνια πήγε και το παρέλαβε από το ορφανοτροφείο της κας Μαν, ο επιστάτης του ασύλου, ο κ. Μπαμπλ. Οι Σύμβουλοι είχαν αποφασίσει ότι ο Όλιβερ έπρεπε ν' αρχίσει να εργάζεται.


Εκεί στο άσυλο των απόρων του Δήμου, ο Όλιβερ Τουίστ διέπραξε το πρώτο μεγάλο αμάρτημα της ζωής του. 

Ενα κλασικο παραμυθι, ενα διαχρονικο που ποτε δεν θα το βαρεθουμε να το διαβαζουμε. 

Διαβάσαμε τα βιβλία καλής συμπεριφοράς

Τα σχολεία άνοιξαν. Τα πρώτο βρόχια ξεκίνησαν, έχουμε μπει πλέον σε διάθεση φθινοπωρινή-χειμωνιάτικη θα πω.

Την προηγουμένη εβδομάδα, έγινε ήδη η πρώτη συνέλευση για κάποια θέματα που απασχολούν το νηπιαγωγείο μας.

Μας έδωσαν και τη σχολική λίστα και μας ζητούσε να πάμε ένα παραμύθι στο σχολειό και αν έχουμε και κάποια άλλα παραμυθια που πιστεύουμε ότι είναι καλά να πηγαίνουμε μια φορά την εβδομάδα και να τα διαβάζουμε εμείς οι μαμάδες στα παιδιά. Όσες θέλουν δεν είναι υποχρεωτικό

Από την στιγμή που δεν δουλεύω και αφού μας αρέσουν τα παραμύθια αποφασίσαμε όσο μπορούμε και αν δούμε ότι μας αρέσει αυτό, να πηγαίνω και να τους διαβάζω παραμύθια.


Αυτή τη φορά , πήγαμε στο βιβλιοπωλείο και διαλέξαμε παιδικά βιβλία καλής συμπεριφοράς. Πιστεύω είναι πλέον σε μια ηλικία τα παιδιά που καταλαβαίνουν, Και η αρχή ήθελα να είναι κάποια βιβλία που να αφορούν την καλή συμπεριφορά.

Oι δαίμονες δεν έχουν όνομα

Φέτος το καλοκαίρι το έριξα στο διάβασμα, αφού όλο το χειμώνα διάβασα πολύ λίγο. Αυτή τη φορά από το πανηγύρι της Μηχανιωνας αποφάσισα να πάρω ένα βιβλίο. Δεν χρειαζόταν να σκεφτώ ποιο. Είχα καταλήξει εδώ και καιρό
Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα, 

Αν υπάρχουν λέξεις να χαρακτηρίσουν αυτό το βιβλίο θα ήταν η απόλυτη λογοτεχνική τελειότητα. Η κα Δημουλίδου έρχεται κι αυτή την φορά να μας καθηλώσει και πάλι με την πένα της σκιαγραφώντας τις σκοτεινές πλευρές της ψυχής. Και ενώ το βιβλίο είναι τεράστιο σε όγκο από την στιγμή που αρχίζει η ανάγνωση σε βάζει σ’ ένα μαγικό μονοπάτι από το οποίο δεν θέλεις να βγεις πριν φτάσεις στο τέλος.

Το μεγάλο σχολείο


Το μεγάλο σχολείο, αυτή τη φράση την έλεγα όλο το καλοκαίρι για να εξηγήσω στον μικρο μας,πως θα είναι η μετάβαση μας λίγο δύσκολη, στις αρχές του καινούργιου μας σχολείου. Η πρώτη αντίδραση , όταν του το είπα, μου είπε , <<πότε θα πάμε ξανά στο μικρο σχολείο;>> {εμένα μου αρέσει το μικρο σχολείο}
Έβρισκα επιχειρήματα και μου έλεγε {όχι θέλω το μικρο σχολείο}, {έχω τους φίλους μου που τους αγαπώ και τις δασκάλες μου.} Του εξήγησα ότι στο μεγάλο σχολείο έχει περισσότερα παιδάκια, περισσότερα παιχνίδια και πολύ καλύτερα από εκείνα που είχανε στο μικρο σχολείο
Τελικά αφού δεν ήταν τόσο δύσκολο να το καταλάβει,
αντιθέτως  αγωνιούσε να έρθει η περιβόητη Δευτέρα για να πάμε στο μεγάλο σχολείο. Ήδη όλο τον Αύγουστο πηγαίναμε τα απογεύματα και του έδειχνα το σχολειό , τον δρόμο, το προαύλιο για να εξοικειωθεί.
Η πρώτη μέρα ήρθε και μετά είπαμε να πάμε μια βόλτα στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μας να πάρουμε τα πρώτα μας σχολικά είδη, και εκεί είδα τις δυο λέξεις που έλεγα όλο το καλοκαίρι.
Το μεγάλο σχολείο

Ήταν αυτές οι δυο λέξεις που

Εδώ προνήπιο

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε και εμείς ακόμη γυρνάμε βόλτες όλη μέρα.
Πρέπει όμως σιγά σιγά να μπούμε σε σχολική διάθεση. Η σχολική λίστα είναι στα χέρια μου και ήδη μολύβια, τετράδια, σβηστρες, κάνανε την εμφάνιση τους στο γραφείο μας. 
Όμως κάτι μας έλειπε. Ένα βιβλίο δραστηριοτήτων για τον μικρο μας που πηγαινει  προνηπιο φέτος. 
Επικοινώνησα με τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και με χαρά φρόντισαν να μου στείλουν ένα βιβλίο δραστηριοτήτων με 100  θεματικές δραστηριότητες για τα παιδιά άνω των 4 που θα πάνε προνηπιο. ΄΄Εδω προνήπιο΄΄
Μόλις το έπιασα στα  χέρια μου, ο μικρός ξετρελάθηκε και πήρε τις ξυλομπογιες του, και μου ζήτησε να καθίσουμε στο γραφείο και να ξεκινήσουμε  τη μελέτη.

Το   απόγευμα πέρασε τόσο γρήγορα,

Πόσο λίγο κρατάει η ευτυχία και μη μου λες αντίο

Το καλοκαιράκι είναι εδώ και μας περιμένει να περάσουμε καλά
Στη θάλασσα εκτός από καφέ , πετσέτα και αντιηλιακό , μη μου πείτε, παίρνετε και ένα βιβλίο να διαβάσετε. Η ανάγνωση ενός βιβλίου αποτελεί για μένα πάντα ένα ταξίδι.
Ταξίδι που σε μεταφέρει σε χώρους, χρόνους και γεγονότα ευχάριστα ή και δυσάρεστα, απρόβλεπτα και ανατρεπτικά.


Ένα ταξίδι που άλλοτε σε γαληνεύει και άλλοτε σε αναστατώνει και σε προβληματίζει!. Γενικά με το κάθε βιβλίο ξεχωριστά νιώθω να επιδρούν τα πάντα στη ζωή και στη σκέψη μου.

Το κυνήγι του πεσμένου χαρταετού

Πέρυσι θυμάμαι τέτοιες μέρες αποφασίσαμε να πετάξουμε μαζί με το Γιάννη πρώτη φορά χαρταετό.  Ο μπαμπάς μας πιο έμπειρος σε αυτά , ήξερε πόσα μέτρα χρειαζόμαστε περίπου, τα ζύγια και την ούρα. Αρχικά πήραμε έναν χαρταετό σύμφωνα με την ομάδα μας. ΠΑΟΚ βλέπετε
Μετά κατεβήκαμε παραλία και για να είμαστε άνετοι πήγαμε μια μέρα πριν την Καθαρά Δευτέρα. Μην γελάτε, αλλά θέλαμε να είμαστε μόνοι μας.
Έτσι είχαμε όλη την παραλία δικιά μας. Ήμασταν 2 ώρες και τρέχαμε σαν τους παλαβούς να σηκώσουμε τον χαρταετό. Ε κάποια στιγμή, τον σηκώσαμε, και έτσι όπως τον κρατούσε ο μπαμπάς μας, είπε στον μικρο μας να ερθει  να κρατήσει και αυτος.  Πήγε ο μικρός με χαρά, και παρόλο που ο χαρταετός είχε μεγάλη αντίσταση και ο μικρός μας πήγαινε πέρα δώθε για να μην τον πάρει ο αέρας, τα κατάφερε.!!!!    Μετά ήρθε η δική μου η σειρά.

Ο χαρταετός ήταν στα 50 μέτρα  και σε 5 με 10 το πολύ  δευτερόλεπτα κατάφερα και τον έριξα στην θάλασσα.

Καλέ μη γελάτε σας λέω.

Ο τοποτίπ με πειράζουν στο σχολείο από τις εκδόσεις Στρατίκη

Προχτές καθώς κοιτούσα στο ίντερνετ για κάποιο παιδικό βιβλίο που σίγουρα δεν έχουμε διαβάσει με κάποιο παρόμοιο θέμα, έπεσε το μάτι μου στο παιδικό βιβλίο Ο τοποτιπ με πειράζουν στο σχολειό



Αν και είναι μικρός ακόμη ο Γιάννης, για τέτοια θέματα του χρόνου που θα είναι νηπιαγωγείο ίσως θα καταλαβαίνει καλύτερα.

Το μπουλινγκ είναι μια έννοια δύσκολη που ακόμη δεν κατανοεί του εξήγησα με πολύ απλές λέξεις όσο μπορούσα. Ένα επίκαιρο θέμα που απασχολεί πολλούς γονείς. Το bulling είναι ένα φαινόμενο που στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια έχει μεγάλη έξαρση. Τα ποσοστά των ερευνών κάθε χρόνο και ανεβαίνουν. περίπου 1 στα 2 παιδιά έχει υποστεί bulling

101 ιστορίες από το αγρόκτημα

Μιας και έχει ανοίξει ο καιρός , βγαίνουμε τώρα στο μπαλκόνι μας και απολαμβάνουμε τη θέα , τον ήλιο και όλη την γειτονιά. Φυσικά βγαίνουμε έξω για να παίξουμε να πούμε κάνα τραγούδι , αλλά και να διαβάσουμε παραμυθάκια.
Στην ηλικία που είναι ο Γιάννης διαβάζουμε πολλά παραμύθια, μικρά μεγάλα και πιο μεγάλα.
Μεγάλη σημασία τώρα δίνουμε στην εικονογράφηση, γιατί μα ωραία και ζωντανή εικονογράφηση ισοδυναμεί με πολλές λέξεις και μια ολόκληρη ιστορία μπορώ να πλάσω , ή να εξελίξω την ιστορία και να την κάνω ακόμη μεγαλύτερη

To νησί του Παππού ΄΄μια συγκινητική ιστορία ΄΄

Κάποιες έννοιες , όπως ζωή απώλεια αγάπη είναι δύσκολες να τις κατανοήσει ένα τετράχρονο ίσως και κάποιο εξάχρονο παιδί. Είναι έννοιες που δύσκολα μπορεί ένα μυαλουδάκι να τις συλλάβει , να τις κατανοήσει.

Να λοιπόν ποια είναι η ιστορία  αυτού του βιβλίου ΄΄Το νησί του Παππού΄΄ . Αρχίσαμε να διαβάζουμε τις πρώτες σελίδες ένα μεσημέρι.




Ο Σιντ επισκέπτεται το σπίτι του παππού και ανεβαίνοντας ψηλά στη σοφίτα, ανακαλύπτουν μαζί μια πόρτα που

19 χρόνια πριν... ήταν ένας μικρός πρίγκιπας

Ετών 12.
Τέτοια εποχή,   ήμουν  έκτη δημοτικού. Αποφάσισαν οι δάσκαλοι μας να ανεβάσουν ένα  θεατρικό

Tον μικρό  πρίγκιπα.


Μια μέρα, μας μάζεψαν όλα τα παιδιά και μας ανάθεσαν τους ρόλους μας.
Η Ρίκα τον πρωταγωνιστικό  ρόλο,  ο Μίλτος το παιδάκι , ο Χάρης το σκυλάκι, η Ξένια  το λουλούδι, όλοι πήραν ρόλο και εγώ έμεινα εκτός.
Το πήρα τόσο κατάκαρδα που έκλαιγα 2 μέρες και δυο νύχτες.
Για να μην μου δώσουνε ρόλο τι σημαίνει;   Ότι δεν είμαι καλή μαθήτρια

Οι μέρες περνούσαν και το θεατρικό και οι πρόβες όλο και πήγαιναν πολύ καλά και εγώ στην <<απέξω>> και όλους να τους κοιτάω με μίσος. Είχα θυμώσει τόσο πολύ που ούτε τα απογεύματα που κάνανε πρόβα δεν μπορούσα να συναντηθώ μαζί τους να πάμε για παιχνίδι, γιατί όλα τα παιδιά ήταν απασχολημένα.


Θέλω πάντα να γελάς... από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος

Το διαβασμα μας αρεσει πολυ και ειδικα αν ειναι μικρα και ευκολα τα βιβλια

κάθε μεσημεράκι ξαπλώνουμε με το μικρο και διαβάζουμε από τα καινούργια μας παραμύθια.


Αυτή τη φορά σειρά είχε ένα παραμύθι,  από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και τους ευχαριστούμε που μας το έστειλαν . 

το παραμύθι είναι ένα αισιόδοξο παραμύθι με πολύ ωραίο νόημα. 
θέλω πάντα να γελάς


Παραμύθια για την ενδοσχολική βία και το ρατσισμό

Για τους πιο μικρούς «βιβλιοφάγους», ένα πολύ ωραίο και αισιόδοξο παραμύθι

το Μαγικό Ζαχαροπλαστείο 2 Μαγεία σε μικρές δόσεις

Οι γιορτές πέρασαν ξεστολισαμε και όπως λέει ο Γιάννης μας,  πάνε οι γιορτές,  του χρόνου πάλι . Όμως μια μελαγχολία μας πλημμύρισε γιατί άδειασε η πιο όμορφη γωνιά μας που μας συντρόφευε τους δυο τελευταίους μήνες.
 Τα δώρα δεν τελείωσαν για εμάς γιατί στις 7  Γενάρη γιόρταζε ο πρίγκιπα μας  και τα δώρα εξακολουθούσαν και ερχόταν ακόμη και αυτές τις ημέρες
Οι εκδόσεις ψυχογιός μας έκαναν και αυτοί τα δωράκια τους. Η συνεργασία μας ξεκίνησε πριν 16 μήνες περίπου αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα συνεχίζαμε και τους ευχαριστώ πολύ. Αυτή τη φορά λάβαμε ενα  βιβλιο νεανική λογοτεχνία για παιδιά από 9 χρονών και πάνω.
Mπορεί ηλικιακά  να μας είναι μεγάλα, θα διακοσμούν την βιβλιοθήκη μας και σε λίγα χρόνια θα το διαβάσουμε και εμείς.
Eγώ όμως μόνη μου έκατσα και τα διάβασα γέλασα διασκέδασα πολύ . Eίναι ωραίο να διαβάζεις παιδικά βιβλία, ξεχνιέσαι και γίνεσαι πάλι παιδί

Tο βιβλίο  που πήρα στα χέρια μου ήταν το μαγικό ζαχαροπλαστείο 2 μαγεία σε μικρές δόσεις ένα χιουμοριστικό και πολύ έξυπνο τρόπο ξεκινάει μια περιπέτεια με πολύ ζάχαρη πασπαλισμένη παντού

Η Ρόζμαρι Μπλις είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να πάρει πίσω τον μαγικό Τσελεμεντέ των Μπλις. Για τον λόγο αυτό προκαλεί τη θεία Λίλι σ’ έναν διεθνή μαγειρικό διαγωνισμό στο Παρίσι. Αν κερδίσει η Ρόζμαρι, η Λίλι θα επιστρέψει το βιβλίο που έκλεψε. Αν χάσει… ούτε καν τολμά να σκεφτεί τις συνέπειες.

Κλεισμένη πύλη παραδείσου


Το καλοκαίρι που μας πέρασε στη παράλια και στη ξαπλώστρα φέτος είχα παρέα, και φυσικά η παρέα μου ήταν ένα λογοτεχνικό. Είπα να ξεκινήσω να διαβάσω μια συγγραφέα που έχω ακούσει πολλά και όμως δεν έτυχε ποτέ ως τώρα να διαβάσω βιβλίο της. Μιλάω για τη Μαρία Τζιριτά, που ενώ έχει στο ενεργητικό της αρκετά βιβλία, όλο έλεγα κάποια στιγμή θα διαβάσω βιβλίο της και τελικά πέρασε ο καιρός και δεν διάβασα κανένα της! Αυτή τη φορά αποφάσισα για τη παραλία να πάρω ένα ανάλαφρο βιβλίο χωρίς πολλές σκέψεις και έννοιες στο κεφάλι μου. Ήθελα να περάσει ωραία η ώρα μου. Αποφάσισα να διαβάσω αυτό. Διάβασα τη περίληψη και δεν ενθουσιάστηκα από την περίληψη γιατί πάλι θα διάβαζα μια ιστορία αγάπης με αίσιο τέλος όπως πάντα..Είναι φοβερό το γεγονός ότι έπιασα αυτό το βιβλίο ελαφρώς βαριεστημένα ότι εντάξει είναι μια ιστορία κλασική με τον παντρεμένο και την ερωμένη του που ακούει τα ψέματα του και εθελοτυφλεί γιατί θέλει να τον πιστέψει και την δύστυχη την γυναίκα του που προφανώς κοιμάται όρθια και τελικά από την μέση του βιβλίου και μετά δεν μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου. Κόλλησα,  Και δυστυχώς λόγω του μικρού μου δεν μπορούσα να είμαι όλη μέρα με ένα βιβλίο στο χέρι. Την υπόλοιπη μέρα που δεν διάβαζα, σκεφτόμουν την ηρωίδα μου την συμπονούσα και αγωνιούσα την κατάληξη τους με τον παντρεμένο. Πόνεσα μαζί τους γιατί έβλεπα ότι και ο παντρεμένος βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση. Στην αρχή ναι τον έκρινα, και δεν το συμπαθούσα με αυτά που της έκανε, αλλά διαβάζοντας την ιστορία του, τον κατάλαβα.! Ένα εξαιρετικό βιβλίο που δείχνει τα ανθρώπινα πάθη και αδυναμίες αλλά και το μεγαλείο ψυχής των ηρώων του.Πραγματικά τις τελευταίες σελίδες τις απόλαυσα και αγωνιουσα για το τέλος του.Κλείνοντας την τελευταία σελίδα με άφησε με μια πικρία, ήθελα άλλο τέλος.
Μέσα από αυτό το βιβλίο η Μαρία Τζιριτά ασχολείται με ένα σύγχρονο θέμα της εποχή μας και το χειρίζεται με λεπτότητα και ευαισθησία. Αναλύει τον κάθε χαρακτήρα λεπτομερώς και τους σκιαγραφεί με ωραίο τρόπο. Με τον τρόπο γραφής της σίγουρα θα αναγνωρίσουμε στους ήρωες μας κάποιον γνωστό μας φίλο . Ετσι έκανε και η ίδια η συγγραφεας  πήρε άτομα της καθημερινότητας και τα έκανε ιστορία. Συγχαρητήρια στην συγγραφέα που την γνώρισα μέσα από αυτό το βιβλίο. Σίγουρα θα ακολουθήσουν και άλλα δικά της



το βιβλίο στην κουζίνα των γεύσεων

Από τις εκδόσεις ψυχογιός

Οταν έπιασα στα χέρια μου το βιβλίο στη κουζίνα των γεύσεων αρχικά είπα ένα ακόμα απρόσωπο και ακαταλαβίστικο βιβλίο μαγειρικής!Ξεφυλλίζονταν το,  έπεσα σε κάποιες συνταγές που με κέντρισε η φωτογραφία! Διαβάζοντας, τα υλικά ήταν πολύ λίγα, και γρήγορη η συνταγή! Προχωρώντας παρακάτω είδα  και άλλες συνταγές με λίγα υλικά που χρειάζονται λίγο χρόνο και δεν είναι δύσκολα στη κατασκευή τους! Το αγάπησα έγινε το βιβλίο μου ,ήδη έχω σημειώσει 5 συνταγές που θα τις φτιάξω μέσα στην εβδομάδα! 

και κάπως έτσι φθάνουμε στο Δεκέμβρη τον μήνα των Χριστουγέννων στο μήνα που και εμείς οι μεγάλοι γινόμαστε παιδιά στον μήνα που σκεφτόμαστε τι δώρο να κάνουμε σε φίλους μας ή σκεφτόμαστε τι δώρο θέλετε εσείς για τον εαυτό σας!
Ετσι λοιπόν δεν θα μπορούσε να μην μπει καλύτερα ο μήνας για εμάς! Και σκέφτηκα και για τους αναγνώστες του blog μας να κάνουμε τον πρώτο μας διαγωνισμό με ένα πολύ ωραίο δώρο για τις νοικοκυρές που με διαβάζουν για τους φοιτητές για τις καινούργιες μανουλες αλλά και για τους εργένηδες! Ενα δώρο χρήσιμο σε όλους! Τι άλλο θα θέλατε; ένα βιβλίο μαγειρικής με πολύ έξυπνες γρήγορες και απλές συνταγές!


Το σπίτι των σκιών


To διάβασμα μου αρέσει πολύ, μακάρι να μου άρεσε και τόσο όσο ήμουν μαθήτρια!


Το αγάπησα το λογοτεχνικό το βιβλίο με τη Ζορζ Σαρη μετά με την Ευγενία Φακινού και η πρώτη συγγραφέας που διάβασα όταν ήμουν φοιτήτρια ήταν η Δημουλιδου. Η Δημουλιδου τα τελευταία 8 χρόνια είναι η αγαπημένη μου συγγραφέας. Και κάθε χρόνο κάθε φορά που κυκλοφορεί το βιβλίο της, τρέχω να το αγοράσω. Τα έχω όλα της τα βιβλία και είναι τα μοναδικά βιβλία που δεν θα δανείσω σε κανέναν , γιατί τα αγαπώ.







Που λέτε πριν ένα μηνα ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο της το σπίτι των σκιών. Ένα βιβλίο συγκλονιστικό. Μόλις το τελείωσα το οποίο ήταν από τα καλύτερα που έχω διαβάσει ποτέ, εν έτη 2014 . Η Δημουλιδου κάθε φορά που βγάζει ένα βιβλίο είναι τελείως διαφορετικό , με τα προηγούμενα της και κάθε φορά με εκπλήσσει με το συγγραφικό της ταλέντο.


Το συγκεκριμένο με συγκίνησε αρκετά ειδικά το πρώτο μέρος του αλλά και το δεύτερο μέρος το διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς ανυπομονούσα να μάθω πως θα εξελιχτεί η ιστορία και να δω πως θα συνδεθούν αυτές οι 2 ιστορίες... θέλω να εκδηλώσω τον θαυμασμό μου για τον τρόπο γραφής αλλά και για το ίδιο το σενάριο των βιβλίων το οποίο είναι πολύ δυνατό όπως και τα άλλα προηγούμενα της

Το βιβλίο αυτό το συγκεκριμένο Σε κρατάει....σε εγρήγορση. Ξενύχτησα 3 βράδια για να το διαβάσω αλλά το ευχαριστήθηκα!

Όμορφες εικόνες και περιγραφές διάλογοι κυριάρχησαν στο βιβλίο, τόσο ζωντανές που νιώθω πραγματικά θαυμάσια για το τέλος του! Ένα υπέροχο βιβλίο με αμείωτο ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος του! Σίγουρα δεν είναι ένα απλό βιβλίο αγάπης, από αυτά που προσωπικά βαριέμαι.

Έχει δράση, αγωνία, πλοκή, φόβο, τρόμο, ζήλια, μισός και φυσικά ανατροπή!

Πιστεύω πως το καλύτερο συναίσθημα μόλις τελειώσεις ένα βιβλίο είναι να νιώσεις πως δεν έχασες άδικα το χρόνο σου και το ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ σε ανταμείβει με τον καλύτερο τρόπο! Φανταστικό βιβλίο που αξίζει να το διαβάσετε!

Έμεινα άναυδη από την ιστορία. Ένα σπίτι, δύο γυναίκες, δύο διαφορετικές ιστορίες που καταλήγουν σε μία. Ο έρωτας, η ειρωνεία της τύχης, όλα μπλεγμένα τόσο αρμονικά σε ένα βιβλίο που για να το τελειώσω χρειάστηκα 3 μόλις βράδια .. και ναι παρόλο που είχα το Γιάννη όλη την ημέρα να με απασχολεί ξημεροβραδιαζόμουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για να το τελειώσω. Μέσα από τις περιγραφές, ταξίδεψα μαζί με την Ειρήνη στην προπολεμική Αθήνα.. Σε μια εποχή τόσο διαφορετική από τη δική μας.. Ιδιαίτερα η αναφορά στο Φάληρο και στο ξενοδοχείο "Ακταίον", στα νεοκλασικά εκείνης της εποχής, στις επαύλεις, σε αυτές τις τόσο ένδοξες παλαιότερες εποχές.. Μέσα από το βιβλίο αυτό καταλαβαίνει κανείς περισσότερο την αξία των σπιτιών αυτών αλλά και της ίδιας της εποχής εκείνης... . Ο τρόπος συγγραφής είναι τόσο καθηλωτικός,.. Ακόμη και αφού το τελείωσα, κάθισα κάμποση ώρα χαζεύοντας το εξώφυλλο.. και επιπλέον δεν ήμουν σε θέση να ξεκινήσω ένα άλλο βιβλίο, γιατί μου είχε μείνει μέσα στη σκέψη μου για αρκετό καιρό. Πραγματικά έκανα ένα μήνα για να ξεκινήσω το επόμενο βιβλίο.




επιπλέον θα ήθελα να πω και κάτι ακόμη που το διάβασα μέσα στο βιβλίο της κυρίας Δημουλιδου και θέλω να σας το μεταφέρω.




{θα ήθελα ως αναγνώστρια να σας δώσω μια συμβουλή.Ποτέ μην αγοράζετε βιβλία επειδή είναι φθηνότερα, ακόμα και αυτά των προσφορών να τα ελέγχετε. Καλύτερα δύο ευρώ περισσότερα και να πάρετε αυτό που πραγματικά θέλετε, παρά κάτι άλλο που θα παραμένει αδιάβαστο στο κομοδίνο σας ή στη βιβλιοθήκη σας. Το βιβλίο είναι επένδυση, ο πραγματικός μας πλούτος και επιπρόσθετα ίσως κάποτε τα χάρτινα βιβλία να αποτελούν συλλεκτικό είδος. Διατηρείτε τα καθαρά και στολίστε με αυτά το σπίτι σας.Πιστέψτε με πως το πρώτο πράγμα που θα τραβήξει το βλέμμα ενός επισκέπτη είναι μια βιβλιοθήκη και όχι ένας ωραίος καναπές.Οι άνθρωποι πάντα εντυπωσιάζονται από εκείνους που διαβάζουν κι έχουν συλλογές βιβλίων. Κατά βάθος γνωρίζουν ότι είναι ο μόνος πλούτος που θα πάρουν μαζί τους, γιατί τον κουβαλούν μέσα τους. Κι αν λόγω της οικονομικής κρίσεως δεν μπορείτε να έχετε βιβλιοθήκη στο σπιτικό σας, μπορείτε να την έχετε στην καρδιά σας}.

περίληψή βιβλίου




Αθήνα, Πρωτοχρονιά του 1938. Μέσα στη μεγάλη σάλα χορού, ένας κεραυνοβόλος έρωτας ανάβει φωτιά στις καρδιές της δεκαοκτάχρονης Ειρήνης και του Κωνσταντίνου, μοναδικού γόνου της πάμπλουτης οικογένειας Μποτέλη. Ενάντια σε όλα τα εμπόδια που δεν τους θέλουν μαζί, οι δύο νέοι ετοιμάζονται να παντρευτούν. Ωστόσο, την ημέρα του γάμου τους ένα φρικτό γεγονός ανατρέπει τα πάντα και η Ειρήνη, καταρρέοντας ψυχολογικά, λίγους μήνες προτού ξεσπάσει ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, φυγαδεύεται στον Καναδά, αφήνοντας πίσω της τον έρωτα και τα όνειρά της να γίνουν στάχτη και φωτιά, όπως και η πατρίδα της.
Σχεδόν εξήντα χρόνια αργότερα, η Ελεονόρα Ντάγκλας, μια πλούσια Αμερικανίδα με ελληνικές ρίζες, έρχεται για διακοπές στην Ελλάδα προσπαθώντας να ξεπεράσει ένα προσωπικό δράμα. Μια καινούργια γνωριμία θα την πείσει να μείνει στην Αθήνα. Ανακαλύπτει τυχαία μια παλαιά κι εγκαταλειμμένη έπαυλη που τη μαγνητίζει τόσο, ώστε αποφασίζει να την αγοράσει. Καθώς την ανακαινίζει, αποκαλύπτεται κάτω από μια ταπετσαρία η τοιχογραφία ενός νεαρού ζευγαριού∙ η κοπέλα τής μοιάζει πολύ και η Ελεονόρα το θεωρεί καλό οιωνό.
Όμως λίγο καιρό μετά την εγκατάστασή της αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα, που, ενώ την τρομάζουν, παράλληλα την προκαλούν να ερευνήσει την ταυτότητα του ζευγαριού, νιώθοντας πως εκεί κρύβεται η απάντηση και ο λόγος που εκείνος τα βράδια περιφέρεται στα δωμάτια διεκδικώντας την…



Καλή ανάγνωση.



Θα το βρείτε να κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός
















"Άφησα την ψυχή μου στον άνεμο" Εκδόσεις Λιβάνη


Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα! Φέτος που μεγάλωσε λιγάκι ο μικρός μας και καταλαβαίνει ακόμη πιο πολλά οι απαιτήσεις του μεγαλώνουν μου ζητάει να του διαβάζω παραμύθια! Θυμάστε πέρυσι που ήμουν μέσα στο παράπονο και έλεγα πότε θα ξεκινήσουμε να διαβάζουμε και να συμμετέχει και αυτός στα παραμύθια που θα του διαβάζω.

Ε λοιπόν η ώρα ήρθε εδώ και 3 μήνες περίπου και φυσικά κάθε βράδυ μου ζητάει να του διαβάζω παραμύθι , και το καλύτερο συμμετέχει, Όσο διαβάζω ένα παραμύθι συμμετέχει με ρωτάει , γιατί το έκανε αυτό; Γιατί έκανε το άλλο; Τουλάχιστον τώρα είμαι πιο ήσυχη και ξέρω ότι τόσο καιρό τα παραμύθια που το αγόραζα τόσο καιρό δεν πήγαν χαμένα!

Όπως σας είπα οι απαιτήσεις μας ανέβηκαν και πλέον εκτός από τα κλασικά παραμύθια, θέλουμε και κάτι άλλο διαφορετικό.

Αυτή τη φορά, αποφασίσαμε , να πάμε σε ένα άλλο παραμύθι που είναι στην ηλικία μας, και είναι πιο συναισθηματικό, που κρύβει και φανερώνει πολλά πράγματα. Που ένα τρίχρονο δεν θα  το καταλάβει με την πρώτη φορά που θα το διαβάσει  αλλά όταν του το εξηγήσεις μετά θα καταλάβει.


"Άφησα την ψυχή μου στον άνεμο" 

ΤΟ ΠΕΡΙΠΟΘΗΤΟ ΦΛΟΥΡΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ


Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα! Φέτος που μεγάλωσε λιγάκι ο μικρός μας και καταλαβαίνει ακόμη πιο πολλά οι απαιτήσεις του μεγαλωνουν μου ζητάει να του διαβάζω παραμύθια! Θυμάστε πέρυσι που ήμουν μέσα στο παράπονο και έλεγα πότε θα ξεκινήσουμε να διαβάζουμε και να συμμετέχει και αυτός στα παραμύθια που θα του διαβάζω.

Ε λοιπόν η ώρα ήρθε εδώ και 2 μήνες περίπου και φυσικά κάθε βράδυ μου ζητάει να του διαβάζω παραμύθι , και το καλύτερο συμμετέχει, Όσο διαβάζω ένα παραμύθι συμμετέχει με ρωτάει , γιατί το έκανε αυτό; Γιατί έκανε το άλλο; Τουλάχιστον τώρα είμαι πιο ήσυχη και ξέρω ότι τόσο καιρό τα παραμύθια που το αγόραζα τόσο καιρό δεν πήγαν χαμένα!

Όπως σας είπα οι απαιτήσεις μας ανέβηκαν και πλέον εκτός από τα κλασικά παραμύθια, θέλουμε και κάτι άλλο διαφορετικό. Εγώ όμως αυτή τη φορά επέλεξα ένα παραμύθι από έναν κλασικό και διαχρονικό συγγραφέα. Τον Ευγένιο Τριβιζα. Όλοι μας τον ξέρουμε και όλοι μας θα θέλαμε να έχουμε έστω και ένα παραμύθι του. Είναι γνωστός ως συγγραφέας βιβλίων για παιδιά από τεσσάρων χρονών και πάνω. Όλα του τα έργα τα χαρακτηρίζει πρωτοτυπία και μεγάλη φαντασία.


Έχει γράψει περίπου 150 βιβλία μεταξύ των οποίων μυθιστορήματα, παραμύθια, θεατρικά έργα, αλφαβητάρια, διηγήματα, κόμικς, εκπαιδευτικά βιβλία, ενώ έχει συνεργαστεί και με παιδικά περιοδικά.


Σήμερα θα σας δείξω το καινούργιο του παραμύθι ΄΄το περιπόθητο φλουρί της βασιλοπιτας΄΄ αλλά και τα δυο περσινά που παρόλο που τα έχω διαβάσει μόνη μου, έχω να πω ότι αυτός ο άνθρωπος γράφει πολύ έξυπνα και πρωτότυπα! .


Το κελάρι της ντροπής


Αυτό παθαίνω κάθε φορά που ξεκινώ ένα βιβλίο της Δημουλίδου

Κολλάω από την πρώτη σελίδα, μπαίνω στο νόημα από την πρώτη λέξη και οι πρώτες σελίδες είναι χαλαρές για μένα, μπορεί να διαβάσω 20 σελίδες έτσι για να νυστάξω και να ξανά πιάσω το βιβλίο την επόμενη ημέρα, μέχρι που με φτάνει σε ένα σημείο του βιβλίου και γίνεται το μεγάλο ΄΄μπαμ΄΄  και μετά έχω αγωνία και θέλω να μάθω τι έγινε, και γιατί φέρθηκε έτσι ο ήρωας μου.
Το κελάρι της ντροπής το είχα στη βιβλιοθήκη μου 2 χρόνια. Με κοιτούσε και το κοιτούσα. Μου έλεγαν πολύ σκληρό βιβλίο. Έβρισκα διαφόρους λόγους και έλεγα άντε μωρέ πιο μετά θα το ξεκινήσω. Διάβαζα άλλα μικρότερα και πιο ανάλαφρα βιβλία. Όμως σαν τελείωναν δεν με έκαναν κλικ. 

Πέρασαν 2 χρόνια για να το πάρω απόφασή

Διαβάσαμε το παραμύθι η Σκουφοκοκκινίτσα

΄΄Λετε τελικά ο κακός λύκος να μην ήταν και τόσο κακός;΄΄

ή 

 “Είμαστε σίγουροι ότι τα πράγματα είναι πάντα όπως φαίνονται;”.


Πρέπει να σας πω ότι πολλές φορές, διαβάζοντας τα κλασσικά παραμύθια στο παιδί μου, αυτά που μεγάλωσαν και εμάς, τρομάζω και εγώ η ίδια. 
Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας, όπως την έχουν μάθει αυτοί που μας την έμαθαν όταν ήμασταν παιδιά.

Το αρκουδάκι με το κόκκινο σκουφάκι

Όταν μιλάς με το τετράχρονο πολλές φορές δεν του ζητάτε κάτι να κάνει,  και του λέτε μετά  <<μου το υπόσχεσαι>>

και σου το υπόσχεται χωρίς να ξέρει τι σημαίνει υπόσχεση. 
Στο βιβλίο που διαβάσαμε ο ηρωας μας, το αρκουδάκι με το κόκκινο σκουφάκι κρατά την υπόσχεσή του

Κολύμπησα στα νερά της Νοταρά ΄΄πριν χαράξει΄΄

Πριν λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μου το τελευταίο βιβλίο της Νοταράς ΄΄πριν χαράξει΄΄

Η ηρωίδα μας μεγαλώνει μέσα σε ένα οικογενειακό  περιβάλλον όχι και πολύ καλό. Την ηρωίδα μας την γνωρίζουμε από την παιδική της ηλικία μέχρι τα 40 της χρόνια. 
Μέσα σε αυτά τα χρόνια γνωρίζει τους 2 άντρες της ζωής της αλλά γενικά περιβάλλεται από τους γονείς της και τον αδερφό της


Η συγγραφέας με απλά και λιτά λόγια , περιγράφει τις καταστάσεις που πέρασε όλα αυτά τα χρόνια που την σημάδεψαν μέσα από τα λάθη της
πολλές φορές η ηρωίδα μας θα πέσει στο μηδέν και θα ξανά σηκωθεί και θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της
Είναι ένα άρτιο αφήγημα που αξίζει την προσοχή μας

Το περιστέρι πρέπει να κάνει μπάνιο

Το περιστεράκι μου θύμισε τον μικρο μου που πολλές φορές διαπραγματευόμαστε το θέμα μπάνιο
Και μου τον θύμισε απόλυτα
Και τι δεν σκαρφίζεται ο μικρός μας, <<άσε με 5 λεπτά να παίξω, άσε με 5 λεπτά να δω παιδικά , άσε με 5 λεπτα να φάω κάτι γιατί πεινάω>>
κάπως έτσι και το Περιστέρι


Αν θέλετε να το διαβάσετε λίγο πιο θεατρικά θα σας αρέσει
έτσι το διαβάσαμε και εμείς. Λίγο φωναχτά λίγο ζωντανά η σκηνή είναι για γέλια
Εκεί ειδικά που το πήρε απόφαση αλλά παίζει με το νερό , ανοίγει κλείνει τη βρύση  έκανε τον μικρο να διασκεδάσει πολύ. Μη σου πω τον έδωσε ιδέες κιόλας

Περιπέτειες με τον Λόκο από τις εκδόσεις Διόπτρα


Τα Χριστούγεννα μπορεί να πέρασαν όμως Οι διακοπές για εμάς συνεχίζονται.
Ναι όπως καλά διαβάσατε διανύουμε την δεύτερη εβδομάδα που θα έπρεπε να έχουμε σχολείο, αλλά βλέπεται η ΄΄Αριάδνη΄΄ είχε άλλα σχέδια και έτσι αποκλειστηκαμε.
Και αφού ο χιονιάς προκάλεσε πολλές ζημιές όπως σπασίματα σωλήνων. Ετσι αυτές οι ζημιές ήρθαν και στο δικό μας σχολείο. Που να πρωτοπανε αυτοί οι μάστορες με <<-10>> που έχουμε εδώ
Και αφού βρισκόμαστε σε μια περίοδο διακοπών χαλάρωσης και ξεκούρασης , είναι σκόπιμο εμείς οι γονείς να βρίσκουμε τρόπους να κρατάμε συντροφιά τα παιδιά μας.
Και από την στιγμή που ο καιρός δεν ευνοεί για εξωτερική εξόρμηση τότε  ποιος μας κρατάει συντροφιά τις δύσκολες ώρες του χειμώνα;
Ένα καλό βιβλίο πάντα
Στη δική μας περίπτωση ένα καλό παραμύθι και ακόμη καλύτερα ένα καινούργιο παραμύθι

Τις προηγούμενες ημέρες έλαβα τα καινούργια παραμύθια της συγγραφέας Άννα Γαλανού
2 διαφορετικά βιβλία με ήρωα τον γλυκύτατο σκυλάκι Λοκο
Που κάνει παρέα με δυο γατούλες


Ο Λόκο και οι γάτες του


Ο Λόκο μία μέρα από το πουθενά

Δυο φορές κι έναν καιρό... ήταν η Σταχτοπούτα

Πριν 3 μήνες περίπου είχα την χαρά και την τιμή να διαβάσω το πρώτο  παραμύθι της Μαρίνα Γιώτη τη Σκουφοκοκκινίτσα και μπορεί να έχω αγόρι και να μην νοιάζεται για Πριγκίπισσες και Σταχτοπούτες και Κοκκινοσκουφίτσες νοιάζομαι όμως ''εγώ''. Κάποτε αυτές οι ηρωίδες μεσουρανούσαν στο '' κόσμο'' μου.


 Που λέτε ήθελα πολύ να διαβάσω το παραμύθι της , την κοσμοθεωρία της , τον τρόπο σκέψη της και πως είναι να δεις τα πράγματα αλλιώς. Αφού εντυπωσιάστηκα , τότε περίμενα πως και πως να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της που και αυτό έχει την ίδια φιλοσοφία.

Διαβάσαμε ΄΄Το βιβλίο χωρίς εικόνες΄΄

Ένα βιβλίο χωρίς εικόνες;
Τι βιβλίο είναι αυτό χωρίς εικόνες; Και μάλιστα παραμύθι;
Δεν ακούγεται και τόσο διασκεδαστικό!

Το παιδικό βιβλίο το έχω συνδυάσει με εικόνα και μάλιστα πολύ ωραία εικονογράφηση. Είχα μεγάλη περιέργεια μέχρι να το πάρω στα χέρια μου.




Άλλωστε αν ένα βιβλίο δεν έχει καθόλου εικόνες, το μόνο που μπορείς να κοιτάζεις είναι οι λέξεις πάνω στο χαρτί.